Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Byc moze zastanawiala sie w tej chwili, czy jest cos, czego boi sie Strzemiñski. Kiedy szykowalam sie do wyjscia, siedzial juz nad moim brulionem. Poszlam do swojego pokoju, ktory w czasie nieobecnosci Ali byl moim krolestwem
|
|
|
|
Pokoje: 5 osobowy 70zł osoba 5 os 180 zl osoba 6 osobowy 170 zl osoba
Oferujemy: centrum masażu solarium od plaży 2km Campingi taras kuchenka koc śniadania i obiady
Mielno 605390736 Wincenty Kidziński
Tematyka:
Polecamy również:
Wolny pokuj Grzybowo tel 841057354 Kwatera prywatna Miętno Apartament Jarosławiec od wody 50m
|
|
<
|
Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Kiedy szykowalam sie do wyjscia, siedzial juz nad moim brulionem. Poszlam do swojego pokoju, ktory w czasie nieobecnosci Ali byl moim krolestwem Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Slyszalam, ze cos mowila, slyszalam oddalajace siej kroki.
kubki najlepsze kawa³y konserwacja opon kody risen 2 ta jedyna memyPoczul widac chlod bo szczelniej otulil sie szlafrokiem i dlonie zanurzyl w rekawy. Poniewaz siedzial w pewnej odleglosci od biurka, krag lampy tylko glowe jego wylanial z cienia; stozkowate sklepienie lysej czaszki, twarz drobna i pomarszczona o waskich, zwiedlych wargach i z nosem, ktorego ostry zarys nadawal policzkom wyraz ptasiej drapieznosci. Spod polprzymknietych powiek zaledwie widac bylo zrenice: nikle, wyblakle pasemko, nieruchome, uwiezione, zdawalo sie, w skorupie woskowej. „To jest moj ojciec?” - pomyslal nagle Seweryn i ogarnelo go zdumienie, jakby po raz pierwszy odkryl nie znana dotad prawde. Coz go wlasciwie z tym smiesznym, zniedoleznialym czlowiekiem laczylo? Mlodosc, ktora w sobie czul, nie miala nic wspolnego z tamta przywiedla staroscia i sama mysl o prawdopodobienstwie jakiegokolwiek powinowactwa wydala mu sie obrazajaca i wstretna. Mial wrazenie, ze gdyby przez dluzszy czas przypatrywal sie ojcu, powtarzajac sobie jednoczesnie, ze to jest wlasnie ojciec, uczulby wreszcie do samego siebie nienawisc. „Gdybym mial kiedy tak wygladac - myslal - wolalbym nie zyc. Coz bowiem moze wynagrodzic podobna wegetacje, czymze sie jest, gdy przestaje sie przyciagac ludzi, a w ich oczach zamiast zainteresowania znajduje sie obojetnosc? A jednak kiedys... - Seweryn zagryzl wargi. - Nie, nigdy!”
Wtem Gejzanowski podniosl glowe i jego oczy, z wysilkiem wyluskane z woskowego okrycia, spoczely na Sewerynie.
- Wiec chcesz jutro? - powiedzial. - Dobrze... Zajdz do mnie rano, dam ci pieniadze na droge.
Seweryn tak byl przygotowany na odmowe, ze szybka zgoda ojca oszolomila go.
|